1)  ايجاد تكيه گاهي مطمئن:

نماز بزرگترين و محكم ترين تكيه گاهي است كه ما را از سرگرداني، بلاتكليفي، پوچ گرايي و هيچ انگاري نجات مي دهد و ما را در اين هستي بيكران دستگير و راهنماست. نماز پشتوانه انسان است در بحران هاي زندگي و در غم ها و مشكلاتاست، زيرا به انسان قدرت ايمان، اداره و صبر مي دهد و او را از نااميدي مي رهاند.

 

2) آرامش قلب:

نماز:، ذكر خداست و ذكر خدا آرامش دهنده ي قلب هاست: ((الا بذكر الله تطمئن القلوب)) يعني هان، آگاه باشيد كه با ياد خدا، دلها آرام مي گيرند. آرامشي كه ادامه ي زندگي و نشاط و سرزندگي بسته بدان است.

 

 3)  عزت نفس:

تعظيم در برابر خدا، عزت انسان را در پي دارد. اما از سوي ديگر تعظيم در مقابل غير خدا (انسانهاي ديگر، حيوانات، بتها و ...) ذلت و خواري انسان را به دنبال دارد. تعظيم كننده در برابر پروردگار هيچ گاه در برابر قدرت هاي شيطاني و طاغوت هاي پوشالي قد خم نمي كند و زير بار ولايت ظالمان و ستمگران نمي رود و اين عزت نفس از اعجاز نماز است. پيامبر (ص) فرموده است (كسي كه ولايت ظالمان را بپذيرد، نمازش قبول نيست(

 

4) اتحاد:

نماز، عامل وحدت بخش است. (و نماز را بپاي داريد زكات را بدهيد و همراه ركوع كنندگان، ركوع كنيد). فوايد اتحاد و نتايج آن در جوامع مسلمين بر كسي پوشيده نيست. اين اتحاد و همدلي بيشتر در نماز جماعت و علي الخصوص نمازهاي جمعه متجلي مي شود. اعتقاد به خداي يكتا و رسول گرامي (ص)، داشتن قبله ي مشترك، قرآن و كتاب آسماني مشترك، زبان و عبادت مشترك و ... وحدت و پيوندي نا گسستني ايجاد كرده كه مي تواند در مقابل همه ي دشمنان اسلام و مسلمين, سدي نفوذ ناپذير تشكيل دهد.

 

 5) نظم و انضباط:

نماز عامل ايجاد نظم و انضباط است، زيرا لازمه نماز، رعايت نظم و انضباط است و اين نظم به تدريج در زندگي و امور روزمره رسوخ مي كند. وقت نماز نظم آفرين است. در آيات و روايات متعدد، انسان به نماز اول وقت سفارش شده است. نماز اول وقت هم زمانهاي مخصوصي دارد و رعايت اينها، نظم مي بخشد: چنان نماز را در وقت خودش بخوان كه گويي نماز آخرين است. رعايت ترتيب در نماز به ما مي آموزد كه هر كاري در زمان و مكان خويش انجام گيرد.

 

6) نظافت و پاكيزگي:

نظافت يكي ديگر از آثار نماز است، زيرا اولاً بدون رعايت نظافت نماز صحيح نيست، ثانياً نماز بدون نظافت صحيح نيست.

 

7) رعايت حقوق ديگران:

لباس، مكان و آبي كه با آن وضو مي گيريد، نبايد غصبي باشد و مباح بودن آنها نشانه ي رعايت حقوق ديگران است، به عبارت ديگر، در صورت ظلم و تجاوز به حقوق ديگران، نماز صحيح نخواهد بود.

 

 8) احترام به پدر و مادر:

نمازگزار به پدر و مادر احترام نموده، همواره از زحمات آنان قدرداني مي نمايد. امام صادق (ع) فرموده است(هر كس به پدر و مادر خود از روي خشم و عصبانيت نگاه كند، خداوند نماز او را نمي پذيرد، اگر چه پدر و مادرش در حق او ناروا كرده باشند.)

 

9)  رعايت پوشش اسلامي:

رعايت پوشش مناسب اسلامي لازمه ي نماز است، زيرا بدون داشتن پوشش لازم هم نماز قابل قبول نخواهد بود و هم غير از آن موجب پديد آمدن بسياري از انحرافات و مفاسد در جامعه مي شود.

 

10) استحكام بنيان خانواده:

نماز بنيان خانواده را مستحكم مي سازد، زيرا نماز باعث مي شود؛ انسان اخلاقي قرآني و ديني و نمازي داشته باشد و از طرفي جلب رضايت همسر جهت قبولي نماز، لازم است. رسول اكرم (ص) فرموده است: ((نماز كسي كه همسرش از او ناراضي باشد، قبول نيست.

به عبارت ديگر، انسانهاي بي نماز قابل اعتماد و اطمينان نيستند و بدين خاطر مردم كمتر با آنها رفت و آمد، داد و ستد و معاشرت مي كنند.

 

11) آشنايي با مسائل سياسي و اجتماعي جهان:

يكي ديگر از آثار نماز، آگاهي از مسائل روز جهان است و اين مهم در خطبه ي دوم نمازهاي جمعه به دست مي آيد. حضرت اما خميني (ره) به مناسبت عيد فطر سال 1358 در سخناني فرموده اند:

(اسلام دين سياست است، ديني است كه در احكام آن سياست به وضوح ديده مي شود. هر روز اجتماع در تمام مساجد كشورهاي اسلامي از شهرستان ها گرفته تا دهات و قراء و قصبات چند مرتبه بر پا مي شود تا اينكه مسلمين از احوال خودشان و حال مستضعفان اطلاع پيدا كنند و از طرفي هر هفته يك اجتماع بزرگ تشكيل مي شود، تا نماز جمعه كه مشتمل بر دو خطبه است و در آن بايد مسايل روز و احتياجات كشور از جهات سياسي، اجتماعي و ... طرح شود، بر پا گردد).

 

  ۱۲) آرامش رواني:

در نماز، انسان در برابر خداي بزرگ، قادر و توانا قرار مي گيرد، خدايي كه بر تمام ذرات هستي، حاكم و مدبر امور آسمان و زمين است، خدايي كه مرگ و زندگي، رزق و روزي، سلامت و سعادت ما در دست اوست. اين ايستادن خاضعانه در برابر خداوند به انسان نيروي معنوي مي دهد كه آرامش قلبي و امنيت رواني در او ايجاد مي كند، چون انسان در نماز همه ي مشكلات دنيا را فراموش مي كند و ياد خدا و آيات قرآن را بر زبان مي آورد، باعث ايجاد حالتي از آرامش رواني و آسودگي عقل مي گردد. اين آرام سازي و آرامش رواني ناشي از نماز، تأثير بسزايي در كاهش تشنجات عصبي _ ناشي از فشار زندگي _ دارد. دكتر توماس هاسلوپ گفته است: (من به عنوان يك پزشك مي گويم مهمترين وسيله ي ايجاد آرامش در روان و اعصاب انسان كه تاكنون شناخته ام، نماز است.)

 

دانستيم كه نماز بزرگترين و پرثمرترين عبادت ها و افضل الاعمال است. فوايد و آثاري كه از طريق برپايي اين عبادت، متوجه نمازگزار مي شود، حقيقتاً نا محدود و غير قابل شمارش اند. نماز، خوان نعمتي است كه گسترده شده ، پر از رحمت و بركت و احسان و سعادت است. راستي چرا ما از ريزه خواران اين خوان عظيم نباشيم؟ چرا از گل هاي بهشتي آن طبق بر نگيريم؟چرا نماز نخوانيم تا هم در دنيا و هم در آخرت سعادت مند شويم؟